Op 6 juni 1944 vertrokken honderden schepen en vliegtuigen uit Engeland. Meer dan 156.000 geallieerde soldaten staken de Noordzee over. Ze wilden de bezette landen van Europa bevrijden. Vroeg in de ochtend probeerden zij in Frankrijk aan land te gaan. Na hevige gevechten met Duitse militairen lukte het de geallieerden om landinwaarts te trekken. Later noemden zij deze belangrijke dag D-day. Op 25 augustus veroverden de geallieerden Parijs. Een paar weken later was het grootste deel van België bevrijd. Op 4 september reden de geallieerden door de straten van Antwerpen.

Op de radio hoorden de Nederlandse luisteraars deze optimistische berichten. De Engelse zender BBC en Radio Oranje spraken van een snelle opmars van de geallieerden. Volgens hen was ook de Nederlandse stad Breda al bevrijd. Overal in Nederland gingen mensen de straat op om feest te vieren. Ze waren door het dolle heen en dachten dat het nog maar een paar dagen zou duren voor het hele land bevrijd was.

Om de bevrijders te verwelkomen hingen veel Nederlanders op 5 september de rood-wit-blauwe vlag uit, die ze jarenlang in een donker hoekje hadden verborgen. Sommige illegale kranten brachten alvast een speciaal 'bevrijdingsnummer’ uit. De geruchten over de bevrijding waren zo sterk dat de bezetter niet ingreep. Veel Duitse soldaten sloegen zelfs op de vlucht. Ook zo’n 60.000 NSB’ers vluchtten met hun gezin en bezittingen naar Duitsland. Later noemden mensen deze dag ‘Dolle Dinsdag’, want de geruchten bleken niet waar te zijn.

De bevrijding van Nederland verliep veel langzamer dan de inwoners hadden gehoopt. Op 12 september 1944 staken de eerste geallieerde militairen vanuit België bij Maastricht de grens over. Na hevige gevechten verdreven ze de bezetters. Op 5 oktober 1944 was Zuid-Limburg het eerste Nederlandse gebied dat bevrijd was. Aan het eind van 1944 was alleen het zuiden van Nederland vrij. Pas op 5 mei 1945 was heel Nederland weer vrij.